The Columbia Trail Masters 2015 – Edition IX

ประสบการณ์ จาก “เดอะ โคลัมเบีย เทรล มาสเตอร์ สนามที่ 9”
trail เขาอีโต้ (ระยะ50km)

เป็นครั้งแรกที่ผมลง trail ระยะไกลขนาดนี้ ปกติลงวิ่งแค่ 25Km
และเป็ยระยะ Ultramarathon ครั้งแรก
(full marathon ก็ยังไม่เคยวิ่ง ช่างกล้าหาญมาลง 50Km เหอะๆ)
วันเสาร์เดินทางไปค้างก่อน หนึ่งคืน เพื่อพักให้เต็มที่
ผมจองโรงแรมไม่ทัน เต็มหมดทุกทีเพราะนักวิ่ง 2000 กว่าคน
ชนิดที่ว่าที่พักเต็มยาวมาถึงนครนายกเลยทีเดียว ช่วยไม่ได้จองช้าเอง
ก็เลยต้องขับรถวนๆดู ก็ได้ห้องพักรายวันมาคืนละ 450บ.ห่างจากเขาอีโต้ 10Kmก็ ok นะ

xlrider-the-columbia-trail-2015

เหมือนจะไม่มีอะไร แต่ก็ดราม่าจนได้

ปล่อยตัว 6:30โรงแรมอยู่ไม่ไกล ตื่นตี4 น่าจะทัน
คืนนั้น เอามือถือแฟนมาตั้งปลุกตี 4 ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย
ผมนอนไม่หลับ สะดุ้งตื่นมาดูนาฬิกาบ่อยๆ กลัวตื่นไม่ทัน
อืม ตี3:30 นอนต่อๆ หลับไปซักพัก
สะดุ้งตื่นอีกที ตี3:30 เอ๋…ทำไมเวลาไม่เปลี่ยน
เอะใจ เลยเดินไปหยิบนาฬิกาข้อมือมาดู Here ละ ตี5:15 !!!
มือถือเวลาแม่งไม่อัพเดท !!!!
งานเข้าซิครับ รีบอาบน้ำแต่งตัว ปลุกลูก รีบขับรถออกมาเลย

6:00 ถึงวงเวียนแยกไปเขาใหญ่ คิดในใจมาทันแน่นอน
ปล่อยตัวตั้ง 6:30 แต่….อนิจจา…
นักวิ่ง 2000 กว่าคนขับรถมา รถติดยาว 2Km ไม่ขยับเลย
6:20 แล้วผมยังอยู่บนรถ และรถยังไม่ขยับไปไหน
@sinj ก็โทรมาอยู่ไหนแล้วพี่ รถติดโคตร ไปสตาร์ทไม่ทันแน่เลย
คิดในใจ เอาไงดีวะ จุดสตาร์ทอยู่ไกลตั้ง 1Km
บางคนจอดรถทิ้งไว้ข้างทาง แล้ววิ่งไปจุดสตาร์ทเลย
เลยตัดสินใจ จอดมันตรงนี้แหละ แล้ววิ่งเข้าไป

ไปถึงจุดสตาร์ท เค้าปล่อยตัวรุ่น 50Km ไปแล้วประมาณ 10นาที
เลยต้องวิ่งตามไปทีหลัง มีรุ่น 50Km หลายคนที่มาไม่ทันเหมือนกัน
พี่แกบอก “ไม่เป็นไรน้องเดี๋ยวเราวิ่งไปด้วยกัน” แปรบเดียวพี่แกวิ่งหายไปนู่น…
ไหนบอกวิ่งด้วยกันไง คุณหลอกดาว (T_T)
เลยวิ่งต่อไปคนเดียวโคตรเหงาเลย

xlrider-the-columbia-trail-2015
ช่วงแรกยาวประมาณ 2-300เมตร เป็นถนนลาดยาง

xlrider-the-columbia-trail-2015

หลังจากนั้นเป็นลูกรัง สภาพเส้นทาง เละมาก เพราะฝนตกเมื่อคืนตั้งแต่ 1ทุ่ม จนถึงตี 4
ประกอบกับ นักวิ่ง 500 กว่าคน พึ่งวิ่งเหยียบโคลนฝ่านไป
มันเลยยิ่งเละหนักเข้าไปอีก โคลนติดรองเท้าวิ่งกินแรงมาก
ด้วยความที่กลัวไม่ทัน เลยวิ่งสับแหลก จนไปเจอนักวิ่งท้ายแถว
ประมาณกิโลเมตรที่ 3 ผมค่อยๆ วิ่งแซงไปเรื่อยๆ

xlrider-the-columbia-trail-2015

วันนี้สภาพร่างกายฟิตมาก ไม่ท้องเสียเหมือนตอนแข่ง TNF100
วันนี้จบสวยแน่นอน!!!

xlrider-the-columbia-trail-2015

สภาพเป็นเส้นทางเป็นป่ารกๆ ทะลุไปออกดงหญ้า

xlrider-the-columbia-trail-2015

xlrider-the-columbia-trail-2015

ต่อด้วย ป่าไฝ่ แล้ววิ่งลุยน้ำตกเล็กๆอยู่ช่วงนิดนึง
ปกติรองเท้าผมจะกันน้ำ แต่เนื่องจากใช้มานาน เลยมีรอยขาดแผลใหญ่เหมือนกัน
วิ่งลุยโคลน ลุยน้ำเข้าไป ผลคือน้ำทะลักเข้าไปตรงรอยขาดซะงั้น
เปียกชุ่มไปทั้ง 2 ข้างเลย O_o
10Km แรกเป็นช่วงขึ้นเขายาวๆ ยอดเขาจะอยู่ประมาณกิโลเมตรที่ 12 จุดให้น้ำ

xlrider-the-columbia-trail-2015

xlrider-the-columbia-trail-2015

ตอนนี้ผมอยู่ประมาณ กิโลเมตรที่ 11
วิ่งๆอยู่รู้สึกปวดท้องตะหงิดๆ มาแล้วๆ มันมาแล้ววว (ปวดขรี้ซะงั้น)
เมื่อเช้าตื่นสายเลยยังไม่ได้เข้าห้องน้ำซะด้วยซิ
วิ่งไป ก็พยายามมองหาพุ่มไม้ไป เอาพุ่มไหนดีวะ
พอสังเกตุว่าไม่มีคนตามหลังมา ก็เลี้ยวควับเข้าป่าข้างทางเลย
จัดไปให้เต็มที่ อ๊าาาาา ฟินนน
เสร็จกิจ ก็ล้วงหาทิชชู่ในกระเป๋า….อ่าว แม่งงลืมเอามา!!!!
เลยมองหากิ่งไม้แทน อืมมม ใบไฝ่คมๆทั้งนั้น ท่าจะไม่รุ่ง
น้ำกินในถุงน้ำก็หมด เพราะกะจะไปเติมบนยอดเขา เอาไงดีวะ!?!
มองไป มองมา เจอสปอร์นเซอร์ในกระเป๋า 1ขวด
อืมมมม เราคงต้องพึ่งนายแล้วซินะ….

เสร็จกิจก็ออกมาวิ่งต่อ สบายตัวแล้ว ขอบคุณสปอร์นเซอร์
หลังจากแวะเติมน้ำ ล้างหน้าล้างตา กิโลเมตรที่ 12 ก็ลงเขายาวๆ

xlrider-the-columbia-trail-2015

ช่วงนี้มันส์มาก ไหลลงเขากันเลย ทางแฉะๆ โคลนเละๆ สไลด์กันมันส์
ร้องเท้าใครดี ไม่ดี ดูกันตอนนี้แหละ บางคนกลิ้งลงเขาเปื้อนโคลนทั้งตัว น่าสงสารโคตร

xlrider-the-columbia-trail-2015

มีฝรั่งวิ่งแซงผมไป สะดุดกิ่งไม้ล้มกลิ้งตกเขา
ผมวิ่งลงไปถาม R U ok ?
ฝรั่งตัวขาวๆ ตอนนี้หน้านี่ดำเต็มไปด้วยโคลน ยิ้มแล้วบอก I’m ok
Trail มันสนุกตรงนี้แหละ

xlrider-the-columbia-trail-2015

ประมาณกิโลเมตรที่ 20 เราวิ่งขึ้นเขากันอีกรอบ ช่วงนี้ผมวิ่งมากับฝรั่ง 2 คน
วิ่งดราฟกันอยู่พักนึง ผลัดกันนำ ผลัดกันแซง ช่วงทางราบกดตามไม่ทันขาเค้ายาวกว่า

xlrider-the-columbia-trail-2015

มาแซงคืนตอนขึ้นเขาเราตัวเล็กกว่าเลยขึ้นง่ายกว่า
พอถึงกิโลเมตรที่ 23 เราทะลุมาออกหลังอ่างเก็บน้ำ วิวสวยมากๆ ดูเหมือนฝรั่งจะหมดแรง
โบกมือให้ผมไปก่อนเลย
ผมเลยโบกมือบาย “see u at the finish line”
ฝรั่ง “Ok guy”
มิตรภาพในสนามแข่งสวยงามเสมอ ^^

xlrider-the-columbia-trail-2015

จบ 25Km lap แรก ประมาณเกือบ 4ชม.เวลาไม่ค่อยดีเท่าไร
จริงๆอยากได้ซัก 3 ชม. กร๊ากกก
ณ เต้นท์จุดพัก 25Km นักวิ่งหลายท่านนั่งพักทานข้าว กันในเต้นท์
บางคนเปลี่ยนรองเท้า เปลี่ยนถุงเท้า โอ้ว…ทำแบบนี้ได้ด้วย ไม่รู้มาก่อน
ผมนี่ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย ไม่งั้นคงเปลี่ยนถุงเท้าแล้ว ตอนนี้เท้าแฉะมาก

xlrider-the-columbia-trail-2015
xlrider-the-columbia-trail-2015

เติมน้ำเสร็จก็ออกวิ่งต่อเลย กลัวโดน cutoff ที่ 10ชม.
ช่วงนี้เริ่มเดิน กินขนม ผมพกขนมเข่งมาด้วย ซัดไป 3 ลูก
เจอพี่คนนึงเดินคุยไปด้วยกัน พี่แกวิ่งมาหลายสนามแล้ว
เค้าบอก น้องต้องไปลองเขาไม้แก้วยากกว่านี้เยอะ
(สงสัยปีหน้าต้องลองไม้แก้วซะแล้ว)

xlrider-the-columbia-trail-2015

อิ่มแล้ว วิ่งกันต่อ เข้ากิโลเมตรที่ 30 ยังไหวอยู่ แม้จะวิ่งช้าลงไปบ้าง
รอบ 2 นี่คนไม่ค่อยเยอะแล้ว กลุ่มเริ่มแตก เหมือนวิ่งคนเดียวกลางป่า
ทางที่รอบแรกเราวิ่งผ่านแล้วเฉยๆ เพราะมัวแต่มองเท้า กะหลังคนข้างหน้า
ตอนนี้กลายเป็นป่าเขียวชอุ่ม มองไปเห็นแต่ต้นไม้ เห็นทางชัดเจนขึ้น
มันดูยากกว่ารอบแรกแหะ แต่วิ่งแล้วฟินกว่า

xlrider-the-columbia-trail-2015
xlrider-the-columbia-trail-2015

ว่ากันว่า…
ถ้าอยากจะผ่านมาราธอน คุณจะต้องรู้จักปีศาจกิโลเมตรที่ 35
ตอนนี้ผมก็เฝ้ารอมันอยู่ อยากสัมผัสว่ามันจะน่ากลัวยังไง !?!

xlrider-the-columbia-trail-2015

เข้ากิโลเมตรที่ 35
วิ่งไปกินอินทผาลัม ไปด้วย ผมพกมา 8 เม็ด กินเล่นไป 2

น้ำตาลในอินทผลัมเป็นน้ำตาลกลูโคสและฟรุกโตส สามารถดูดซึมได้เร็ว
แถมยังมี ฟอสฟอรัส และแมกนีเซียม เป็นสารสำคัญสำหรับกระบวนการ
เผาผลาญพลังงาน และการใช้น้ำตาลของร่างกาย

ตอนนี้เริ่มวิ่งไม่ได้แระ รองเท้ากัด ทั้ง2ข้างเลย เจ็บมาก
เมื่อวานไม่ได้ตัดเล็บเท้า ตอนนี้เหมือนเล็บจะหลุดออกมา (T_T)
คาดว่ามาจากการที่น้ำเข้ารองเท้า แล้วมันแฉะตลอดเวลา
แถมวิ่งขึ้นลงเขาที่มีแต่โคลน มันเกร็งกว่าวิ่งถนนเรียบๆ

xlrider-the-columbia-trail-2015

วิ่งๆไปผ่านกิโลเมตรที่ 35 ที่ใครๆก็กลัวกัน แต่ผมไม่เจออะไร
กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ ไหนวะ “ปีศาจกิโลเมตรที่ 35”
หลอกกันเล่นรึป่าว แม่งโม้นิน่า?

เข้าสู่กิโลเมตรที่ 38 ทรมานน่าดูเจ็บอุ้งเท้า คาดว่าเท้าจะพองไปแล้ว ช่วงนี้เลยเริ่มเดินๆ
ถ้าเท้าไม่พองคงวิ่งสนุกกว่านี้ ปีศาจกิโลเมตรที่ 35 เป็นยังไง ?
ไม่เห็นน่ากลัวเลยซักนิด หรือเรากลัวไปเอง

xlrider-the-columbia-trail-2015
xlrider-the-columbia-trail-2015

เข้าสู่ กิโลเมตรที่ 42 ตอนนี้ใช้เวลาไป 6.45ชม. รอดcutoff แล้ว
เหลืออีก 8 กิโลสบ๊ายยย วิ่งสลับเดินไปกินไป ขนมเข่งอีก 3 ลูก หมดแล้ว
ต่อด้วย อินทผาลัม อีก 2เม็ด กินๆเข้าไปจะได้มีแรงวิ่ง

เข้าสู่ กิโลเมตรที่ 45 อยู่ดีๆ ขาก็เหมือนมีโซ่มาล่าม
เหมือนแรงหมด แรงหายไปซะดื้อๆ ก้มหน้าก้มตาเดินอย่างเดียว สติลอยๆ เบลอๆ
หยุดก้มมองพื้นนี่ตาลายเลยทีเดียวเหมือนจะเป็นลม
ตะคริวเริ่มมาแล้ว กินตั้งแต่น่อง ลามมาขาหนีบด้านใน ต่อด้วยก้น
แม่งเอ้ยยยย 2 ข้างเลยนะแสรดดดด ก้าวขาไม่ออก หน้ามืดจะเป็นลมซะงั้น
ทันใดนั้นเอง เสียงแว่วจากปีศาจก็กระซิบมาจากข้างหลังว่า

“สวัสดีชั้นมาแล้ว ใครใช้ให้พวกมึงออกมาวิ่งกัน”
หรือนี่คือ….เสียงกระซิบจากปีศาจกิโลเมตรที่ 35!!!

ผมกัดฟัน ตะโกนตอบคำถามมันไป
มันทำหน้าพอใจ และบอกผมว่า…
“งั้นมึงก็จงวิ่งต่อไปให้ถึงเส้นชัย กับชีวิตใหม่ของมึงซะ”
และมันก็ปล่อยผมออกมา

ผมไม่บอกหรอกว่า ผมตอบอะไรมันไป…
ถ้าคุณอยากรู้ คุณต้องมาทักทายมันดูซักครั้ง 555

If you want to run, run a mile. If you want to experience a different life, run a marathon
Emil Zatopek

พอตะคิวหาย เดินไหวก็เริ่ม ก้มหน้าก้มตาเดินต่อไป เราจะหยุดตรงนี้ไม่ได้
ซ้อมมา 4 เดือนเพื่อมาเดินเล่นในป่างั้นเรอะ นึกถึงความลำบากตอนซ้อมเอาไว้
หมดแรงก็ต้องกินๆเข้าไป
ควักอินทผาลัม อีก 3เม็ด ดูดเจลพลังงานอีก 1 ตามด้วยซันโวอีก 1 ขวด
ปากหวานกันเลยทีเดียว

ลากสังขารวิ่งๆเดินๆ โซเซมาจนถึง กิโลเมตรที่ 48 ผ่านจุดพักกางเต้นท์ริมอ่างเก็บน้ำ
ช่วงนี้มีกองเชียร์หลายคน เสียงตะโกนเชียร์ สู้ๆครับอีกนิดเดียว
ทำให้มีกำลังใจวิ่งต่อไป (ขอบคุณทุกเสียงเชียร์ มันมีค่าจริงๆ)

อีก 1 กิโลเมตรจะถึงเส้นชัย อยู่ดีๆก็มีแรงฮึดขึ้นมาซะงั้น
(จะมาทำท่าหมดแรงตอนเข้าเส้นไม่ได้)
ผมขยับหมวก รูดซิปเสื้อ จัดเบอร์ให้ตรง ล้างหน้าล้างตา
พยายามวิ่งแซงคนอื่นให้ห่างๆเข้าไว้ เวลาเข้าเส้นจะได้มีรูปเราเด่นๆ
เวลาเข้าเส้นจะได้ภาพสวยๆ 555

หน้าเส้นชัย เสียงเชียร์ เสียงตรบมือเต็ม 2 ข้างทาง ขนลุกซู่
บอกไม่ถูกจริงๆ อยากรู้เป็นไงลองมาวิ่งมาราธอนดูซักครั้ง
มันเป็นบรรยากาศที่สุดยอดมาก น้ำตาจะไหล
ผมวิ่งเข้าเส้ยชัยมาอย่างหล่อ พร้อมชูกำปั้นเข้าเส้ยชัย
เยสสสส ทำได้แล้วโว้ยยยย

xlrider-the-columbia-trail-2015
xlrider-the-columbia-trail-2015

มาราธอนไม่ใช่กีฬาที่ใครนึกอยากจะวิ่ง ก็ลุกขึ้นมาวิ่งได้ทันที
เพราะต้องใช้ความแข็งแกร่งของร่างกาย และจิตใจ และยิ่งถ้าเป็นระยะ
Ultra trail ด้วยแล้วคุณต้องมีวินัย ซ้อมอย่างหนัก มุ่งมั้น เป็นเดือนๆ
ยิ่งเราพยายามมากเท่าไร ความสำเร็จก็ยิ่งมีค่ามากเท่านั้น

ซ้อมมา 4เดือน จบระยะ 50Kmวันนี้ จึงมีค่ากับผมมาก ^^

ถ้าคุณอยากวิ่ง คุณวิ่งกิโลเดียวก็พอ เเต่ถ้าคุณอยากพบชีวิตใหม่ คุณค่อยมาวิ่งมาราธอน
จากภาพยนต์ “รัก 7 ปีดี 7 หน”

ผมเคยสงสัยประโยคนี้มาตลอด มันเป็นยังไงฟระ เปลี่ยนยังไง
วันนี้ผมเข้าใจมันแล้ว….มันเปลี่ยนไปจริงๆ
และ ผมอยากให้พวกคุณได้ลองดูซักครั้ง ^^

ปล. ตอนนี้ใครมาชวนเดินขึ้นบรรได เอาปืนมายิงผมเลยดีกว่า
ร้าวรานมาก (T_T)

สรุปสถิติ
xlrider-the-columbia-trail-2015

ขอบคุณภาพสวยๆจาก
http://www.ama-events.com/th/
https://www.facebook.com/Runlah
http://shutterrunning.com/
http://www.refillmarathon.com/